OSI-laag is zoals ajuin

In dit tweede deel vertellen we iets over het zogenaamde OSI-model van netwerklagen zoals dat gedefinieerd werd door de ISO. Die volgen op elkaar zoals de schillen van een ajuin.

Vijfentwintig jaar geleden, in 1974, heeft de internationale standaarden-organisatie ISO een model voor gelaagde netwerken gedefinieerd. Je kunt bij die gelaagde netwerken denken aan de lagen van een ajuin, want qua architectuur lijkt het er erg op. Dat model heeft voluit het Open Systems Interconnection Reference Model, maar iedereen spreekt kortweg van het OSI-model. Vergis je niet: dit OSI-model is geen definitie van een netwerkachitectuur! Daarvoor zou het immers de juiste interfaces en protocollen moeten definiëren die in elke laag van toepassing zijn en dat doet het OSI-model niet. Het omschrijft alleen wat elke laag moet doén. De ISO heeft wel voor alle lagen in dit OSI-model afzonderlijke internationale standaarden vastgelegd, maar die maken dus geen deel uit van dat OSI-model.

Het getal is zeven

Het OSI-model bestaat uit exact zeven lagen. Hoe komt men aan die zeven lagen? Welnu, men heeft vijf principes vastgelegd:

1.We creëren een nieuwe laag voor elk benodigd niveau van abstractie;
2.De verzameling van gedefinieerde lagen moet groot genoeg zijn om afzonderlijke functies ook in afzonderlijke lagen te stoppen, maar weer niet zó groot dat de omvang van de architectuur onhandig wordt;
3.Internationale standaarden definiëren elke laag;
4.Elke laag heeft een welgedefinieerde functie;
5.De hoeveelheid informatie die tussen de verschillende lagen wordt uitgewisseld via de interfaces moet zo klein mogelijk zijn.

Met behulp van deze principes heeft men de volgende lagen in het OSI-model gedefinieerd, in volgorde van onder naar boven: fysieke laag, datalink- of verbindingslaag, netwerklaag, transportlaag, sessielaag, presentatielaag en applicatielaag. Dat zijn er dus exact zeven.

Klik hier (opent nieuw venster) voor een symbolische voorstelling staan van het OSI-model, samen met een tabel die een overzicht van lagen, functies en protocols in dat OSI-model geeft voor een Ethernet-netwerk met NetBIOS. (28KB, Macromedia Flash plugin nodig – deze wordt meestal automatisch geladen).

De Internet-mensen hebben zich altijd nogal sterk afgezet tegen het OSI-model en houden bij hoog en bij laag vol dat een TCP/IP-netwerk niet voldoet aan het OSI-model, maar in diezelfde tabel kun je zien dat het wel degelijk mogelijk is een TCP/IP-netwerk onder te brengen in het OSI-model. De reden voor die weerstand uit de Internet-hoek moet je zoeken in het feit, dat Internet (of tenminste zijn voorganger ARPAnet) al vóór 1974 bestond en dus niet ontworpen werd volgens dat OSI-model. Helaas voor die tegenstanders blijkt het OSI-model wel algemeen genoeg om elk bestaand netwerk en dus ook het hele Internet qua architectuur te kunnen weergeven.