Spiegelreflex op basis van FourThirds standaard

In onze reeks testen van opvallende digitale camera’s is Olympus aan de beurt. De Olympus E-300 lijkt op een compactcamera met vaste lens, maar is wel degelijk een spiegelreflexcamera. De nieuwe E-300 is de opvolger van de E-1, de eerste digitale camera van Olympus met verwisselbare objectieven in het vrij spraakmakende FourThirds systeem. Dit is een initiatief van enkele fabrikanten (Kodak, Olympus, Panasonic, Sigma, Fujifilm) om een universele standaard te lanceren voor digitale camera’s.

Lange tijd was 6 megapixel zowat de standaardresolutie voor digitale spiegelreflexcamera’s. ‘Lange tijd’ is natuurlijk een relatief begrip in dit hectische digitale tijdperk. Toch merk je dat de toestellen van 1000 tot 1500 euro stilaan voorzien worden van lichtgevoelige chips van 8 megapixel. Camera’s met deze resolutie en vaste lens zijn al een tijdje te koop, denk maar aan de eerder door Diskidee geteste Sony DSC 828. Ook de eerder geteste Canon 20D is een 8 megapixeltoestel, maar is wel wat prijziger.

Body en zoeker
Een spiegelreflexcamera, digitaal of niet, is natuurlijk gemakkelijk te herkennen. Boven op het toestel zit er vrijwel altijd een ‘dakje’, een trapeziumvormige verhoging. In deze uitstulping zit het prisma dat er samen met de opklapbare spiegel voor zorgt dat je door de zoeker, zonder parallax, net hetzelfde ziet als wat er later op de foto komt.

Welk objectief je ook monteert, je ziet de correcte, door de opnamelens gevormde beelduitsnede. Door de vlakke bovenkant van het apparaat lijkt net het alsof de Olympus E-300 een compactcamera met vaste lens is. Olympus heeft het spiegelsysteem helemaal in de body verwerkt.

Het principe blijft echter ongewijzigd. Het is wel raar om een spiegel te zien die voor één keer niet naar boven maar zijwaarts weg klapt. Dit hindert de werking van de camera geenszins. De zoeker is helder maar je ziet slechts ongeveer 95% van wat daadwerkelijk geregistreerd wordt. Dit is geen punt: als je afdrukken laat maken bij een labo of je foto later inlijst, zal er aan de randen vaak wel iets van het beeld wegvallen of afgesneden worden. Foto A toont de hele testkaart. Het rode vlak duidt aan wat je door de zoeker ziet. Foto B laat het volledige geregistreerde beeld zien.

Foto A

Foto B