Spiegelreflex op basis van FourThirds standaard

Aan het onconventionele uiterlijk van de Olympus E-300 wen je best snel. In het gebruik ligt de camera goed in de hand, zeker als je de los verkrijgbare handgreep met dubbel batterijcompartiment monteert. In de test is het voordeel van de compacte constructie, op het opbergen na, niet echt van doorslaggevend belang gebleken. Je merkt wat dat betreft gewoon geen verschil met andere toestellen.
De Olympus E-300 is opgebouwd rond een aluminium chassis. De body voelt stevig aan terwijl de weegschaal toch slechts 535 gram aanwees. Een ander opvallend kenmerk is het gebruik van de ‘FourThirds’ bajonetvatting. Over het FourThirds systeem lees je verderop nog meer. Deze nieuwe standaard die samen met Kodak en andere constructeurs werd ontwikkeld heeft onder meer als doel een universele bajonetvatting te lanceren zodat de camera’s en de lenzen van verschillende fabrikanten onderling compatibel zijn. Dit is een geweldig idee, maar voorlopig lopen de bekendste merken nog niet warm voor het initiatief.

Een derde verschilpunt met de doorsnee digitale spiegelreflex is het ontbreken van een numeriek LCD scherm boven op het toestel. De informatie die je hier gewoonlijk terugvindt, zoals de beeldteller, de resolutie, de ISO-waarde, enz… kan je wel met een druk op "info"-knop onmiddellijk aflezen op de kleurenmonitor op de rug van het toestel. Toch mis je het gebruikelijke infoschermpje al gauw, terwijl zo’n numeriek display ongetwijfeld minder stroom verbruikt.

De BLM-1 lithium-ion accu zit net als bij de meeste toestellen verborgen in de handgreep. Ondanks het intensieve gebruik van de monitor gaat de batterij vrij lang mee. Als je veel opnamen maakt op statief, schaf je beter de optionele handgreep met dubbele batterij aan. Die laadt je namelijk langs de achterzijde en niet langs onder, zoals het toestel zelf.

CompactFlash geheugenkaarten blijven vooralsnog het standaard opslag medium voor spiegelreflexcamera’s. Ze zijn stevig, redelijk goedkoop en verkrijgbaar in enorme capaciteiten. De Olympus E-300 maakt gebruik van CompactFlash type I of type II geheugenkaarten: je kan dus ook Microdrives gebruiken. Het toestel is compatibel met het FAT en FAT-32 file system en je kan dus gerust kaartjes groter dan 2 GB aanschaffen. De kaartsleuf is goed bereikbaar en het afdekklepje kan tegen een stootje. De camera gaf initieel een foutmelding bij een Lexar WA 1GB kaartje. Na opnieuw formatteren met de computer werkte het echter prima.

De flitsschoen zit boven het zoekeroculair. Aan de linkerzijde en afgeschermd door rubber klepjes zitten de aansluiting voor een externe stroomadapter, een video-uit-bus en een USB-aansluiting. Je kan het toestel op afstand instellen door middel van een apart verkrijgbare infrarood afstandsbediening.
De ingebouwde flits klapt een heel eind boven het camerahuis uit. Toch reikt ze door de compacte body net niet hoog genoeg. Als je foto’s maakt met de 14-45 mm lens in het extreme groothoekbereik, schermt de zonnekap een deel van het flitslicht af.

Dit kan natuurlijk gemakkelijk verholpen worden door de kap te verwijderen. In het vuur van de strijd kan dit al eens over het hoofd gezien worden. Bovendien kan je beter alle foto’s mét zonnekap maken.